عرفا اصطلاحات زيادى دارند. بدون آشنائى با اصطلاحات آنها فهم مقاصد آنها غير ممكن است و احيانا مفهومى ضد مقصود آنها را مى‏رساند، و اين از مختصات عرفان است. هر علمى براى خود يك سلسله اصطلاحات دارد و چاره‏اى نيست. مفاهيم عرف عام براى تفهيم مقاصد علمى كافى نيست، ناچار در هر علمى الفاظ خاص با معانى خاص قراردادى ميان اهل آن فن، مصطلح مى‏شود. عرفان نيز از اين اصل مستثنى نيست.............

علم حکمت
تحصیل معارف حقیقیه و اثبات احکام یقینیه برای اعیان موجودات بر نهجی که موافق نفسالامر بوده باشد از راه دلایل و براهین عقلیه صرفه که منتهی شود به بدیهیات که هیچ عقلی را در قبول آن توقفی و ایستادگی نباشد، بی آنکه موافقتیا مخالفتوضعی از اوضاع یا ملتی از ملل را در آن مدخلی بود و تاثیری باشد طریقه حکما بود، و علم حاصل شده به این طریق را در اصطلاح علما علم حکمت گویند. (۱)
و....

در وصول به مرحله آگاهی و گام‌برداشتن انسان در مسیر کمال، جنبه‌های مثبت و منفی این روند را در زمینه‌های اساسی مورد مطالعه و بررسی قرار می‌دهیم و ابتدا با پرداختن به مقدمه‌ای کوتاه اصل مطلب را پی می‌گیریم. از خود می‌پرسیم انسان عصر فضا چگونه عمل می‌کند و در مجموع چه معیارهایی بر اندیشه و عملکرد او حاکمند یا از او فاصله دارند.
کانت می‌گوید اندیشه بشر حرکت به‌سوی سیر صعودی را رفته‌رفته آغاز کرده و انسان از بدی به سوی خوبی در حرکت است که البته از نظر تمدن (به‌معنای کلمه) به‌گونه‌ای نسبی و نیز علم و تکنولوژی چنین بوده و هست، اما آیا از لحاظ عقلی، عقل اصیل بنیادین که ریشه در لا‌یتناهی دارد و منظور نظر کانت بوده، نه عقل ابزاری و عرفی، نیز چنین بوده است؟